To jest tylko wersja do druku, aby zobaczyć pełną wersję tematu, kliknij TUTAJ
Ruch Społeczny Nie Dajmy Się
Ruch Społeczny NIE DAJMY SIĘ

Rodzina - Mity o rozdzielności majątkowej (Bezpieczne finanse)

jakubek12 - 2012-01-29, 14:00
Temat postu: Mity o rozdzielności majątkowej (Bezpieczne finanse)
W naszym kraju rozdzielność majątkowa małżonków traktowana jest po macoszemu. Panuje bowiem powszechna opinia, że jest ona przedsionkiem do rozwodu, bo przecież to dowód braku zaufania w kwestii finansów. Poza tym rozdzielność majątkowa skutkuje tym, że małżonek, który mniej zarabia albo nie ma żadnych dochodów, w razie rozstania nie będzie miał żadnych praw majątkowych. To mity.
Rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków może być bardzo korzystna dla obojga małżonków, zwłaszcza gdy mąż lub żona prowadzą działalność gospodarczą. Świadczy o tym fakt, że właśnie taka forma prawna jest w Niemczech podstawowym, ustawowym ustrojem małżeńskim.
" Pojęcie uistrój małżeński" obojga małżonków.
U nas podstawowym ustrojem jest wspólność majątkowa, która powstaje w momencie podpisania aktu ślubu. Oznacza ona, że od tej chwili do majątku wspólnego należącego do obojga małżonków wchodzą wszystkie dobra nabyte podczas małżeństwa. Jeśli chcemy to ; trzeba zawrzeć przed notariuszem umowę rozdzielności majątkowej Można to zrobić zarówno przed ślubem (wówczas potocznie nazywamy taką umowę intercyzą) jak też w trakcie trwania małżeństwa.
W przypadku podpisania intercyzy wspólność majątkowa w ogóle nie powstanie.

Dlaczego rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków jest korzystniejsza od zwykłej rozdzielności i majątkowej? Ta pierwsza w pełni chroni tego małżonka , który mniej zarabia, lub nie zarabia wcale.
przykład :Pani Maria nie pracuje, bo : się wychowaniem dzieci. Jej mąż pan Andrzej prowadzi firmę i utrzymuje całą rodzinę. Załóżmy, że zdecydują się na rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków.
Jeśli firma pana Andrzeja przynosić straty, finanse całej rodziny będą lepiej chronione,gdyż pani Maria nie będzie odpowiadała za długi męża. Z drugiej strony pani Maria nie musi obawiać sie w razie rozwodu cały zgromadzony w czasie rozdzielności mająteki (w języku prawniczym to jest dorobek) przypadnie mężowi Zakładając, że pan Andrzej dorobił się 100 tyś. zł, a pani Maria niczego, będzie się jej należało 50 tyś. zmająt ku męża. Małżonkowie powi wiem dostać tyle samo, bez ezględu na to, ile każde z nich zarabiało.
Umowę rozdzielności m wej można sporządzić wj w formie aktu notarialnegc tuje to 492 zł zł (cena z VAT Podstawa prawna: art 47-51 l opiekuńczego
z 1964 r, nr 9, póz. 59 z późn. zm.)

• Małżonkowie w każdej chwili mogą przywrócić ustrój wspólności majątkowej - niezależnie od tego, czy umowę ustanawiającą rozdzielność zawarto przed, czy już w trakcie małżeństwa. Należy w tym celu ją rozwiązać. Od tego momentu powstanie miedzy małżonkami wspólność majątkowa. Pamiętać jednak należy, że tak umownie przywrócona wspólność nie działa wstecz - nie obejmuje przedmio¬tów nabytych w czasie trwania rozdzielności.
• Nie istnieją obecnie w polskim systemie prawnym szczególne regulacje majątkowe dla osób pozostających w związkach nieformalnych czy partnerskich. Mogą one jednak w pełni korzy¬stać z ogólnych regulacji prawa cywilnego, np. dotyczących możliwości nabywania na współwłasność (ułamkową) rzeczy i praw majątkowych. Nie ma na przykład przeszkód, żeby partnerzy nabyli na współwłasność mieszkanie.

Anonymous - 2012-01-29, 20:40

co do rozdzielczości majątkowej, to ja mam tylko jedno pytanie- jakie są jej koszta? Bo słyszałam ,że dosyć wysokie. I jeszcze jedno pytanie- jeśli sąd orzeka separację, to czy rozdzielczość majątkowa następuje automatycznie?
jakubek12 - 2012-01-29, 21:44

Orzeczenie separacji powoduje powstanie między małżonkami rozdzielności majątkowej. Z chwilą zniesienia separacji powstaje między małżonkami ustawowy ustrój majątkowy. Na zgodny wniosek małżonków sąd orzeka o utrzymaniu między małżonkami rozdzielności majątkowej.

Rozdzielność majątkowa następuje z dniem uprawomocnienia się wyroku lub postanowienia orzekającego separację. Wówczas wyłączona jest możliwość umownego ukształtowania stosunków majątkowych między małżonkami przez czas trwania separacji.

Jeżeli pomiędzy małżonkami istnieje wspólność ustawowa lub umowna albo rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków, orzeczenie separacji powoduje powstanie rozdzielności majątkowej.

Jeżeli przed orzeczeniem separacji istniała między małżonkami rozdzielność majątkowa, orzeczenie separacji oznacza, że pozostaje ona nadal, z tym że jeżeli nie był to przymusowy ustrój majątkowy, nabiera on charakter ustroju przymusowego.
Nie ma możliwości by sąd orzekł o rozdzielności majątkowej z dniem wcześniejszym w przypadku separacji.


Zniesienie separacji a rozdzielność majątkowa

Co do zasady zniesienie separacji powoduje z mocy samego prawa, tj. bez wydawania w tym przedmiocie jakiegokolwiek orzeczenia, powstanie między małżonkami ustawowego ustroju majątkowego. Skutek ten następuje z dniem uprawomocnienia się postanowienia o zniesieniu separacji. Zadaniem sądu jest przede wszystkim ustalenie, czy oboje małżonkowie w pełni swobodnie decydują się na zmianę swej sytuacji przez zniesienie separacji.

Istnieje jednak możliwość utrzymania po zniesieniu separacji rozdzielności majątkowej między małżonkami. Po zniesieniu separacji sąd na zgodny wniosek małżonków orzeka o utrzymaniu między małżonkami rozdzielności majątkowej. Ten wniosek jest wiążący dla sądu. Wówczas sąd w postanowieniu znoszącym separację zamieści orzeczenie o utrzymaniu rozdzielności majątkowej.
Istnieje możliwość zamiany ustroju majątkowego, jaki będzie obowiązywał małżonków z chwilą zniesienia separacji w każdym czasie w drodze małżeńskiej umowy majątkowej.

Koszt seperacji około 600 zł ,rozdzielność majątkowa u notariusza koszt około 400 zł

Anonymous - 2012-02-04, 21:02

Koszta spore- ale w niektórych przypadkach małe... Dziękuję za tak obszerne wytłumaczenie.
Anonymous - 2012-02-24, 01:44

Małżeńska wspólność majątkowa. Kiedy odstępstwa?

1/2
Zasadą jest, że przedmioty zakupione w czasie trwania wspólności ustawowej wchodzą w skład majątku wspólnego małżonków. Jednak nie musi tak być zawsze, a czasem przedmioty wejdą w skład majątku odrębnego nawet jeśli strona czynności do końca nie zdaje sobie z tego sprawy.

Z chwilą zawarcia małżeństwa, jeśli strony nie postanowią inaczej, między małżonkami z mocy ustawy powstaje wspólność majątkowa. Zasadą jest, iż od tego momentu wszelkie przedmioty nabyte, w czasie trwania wspólności, przez oboje małżonków lub przez jednego z nich wchodzą do majątku objętego wspólnością ustawową.

Wyjątki od tej zasady przedstawione zostały m.in. w art. 33 ustawy z 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Stanowi on, iż do majątku osobistego, a nie wspólnego, wchodzą w szczególności przedmioty nabyte w zamian za składniki majątku osobistego tego małżonka - jest to tzw. surogacja.

Surogacja może być bezpośrednia. Zachodzi w sytuacji, gdy jedno z małżonków nabywa przedmiot w zamian za przedmioty należące do jego majątku osobistego, czyli np. kupuje nieruchomości w drodze zamiany z nieruchomością wchodzącą w skład majątku osobistego.

Surogacja pośrednia polega na nabyciu przedmiotów majątkowych ze środków pieniężnych uzyskanych za przedmioty należące do majątku osobistego tego z małżonków np. zakup nieruchomości za pieniądze uzyskane ze sprzedaży innej nieruchomości, wchodzącej w skład majątku osobistego tego małżonka - na przykład kupionej przed zawarciem związku małżeńskiego. W przypadku surogacji pośredniej należy jednak mieć na uwadze fakt, iż zachodzi ona tylko wtedy jeśli dochodzi do zakupu nowego przedmiotu ze środków faktycznie uzyskanych ze sprzedaży przedmiotów uprzednio wchodzących w skład majątku osobistego.

Wszystko zależy od ustalonego stanu faktycznego. Surogacja bez wątpienia nie zachodzi, gdy przedmiot wchodzący w skład majątku osobistego został sprzedany, uzyskane pieniądze zużyte, bądź skonsumowane, a nowy przedmiot, chociażby tego samego rodzaju i o takim samym przeznaczeniu został następnie zakupiony za pieniądze pochodzące z bieżących dochodów małżonka (por. orzeczenie Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z 18 października 1961 r. IV CR 957/60). Czyli gdy środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego zostały przeznaczone na inny cel np. na remont, dofinansowanie działalności gospodarczej, a następnie taka sama ilość pieniędzy, ale pochodzących z innego źródła i wchodzących w skład majątku wspólnego została przeznaczona na zakup nowej nieruchomości. W takim przypadku oczywiście nabyty przedmiot, w razie istnienia ustawowej majątkowej wspólności małżeńskiej między małżonkami, wejdzie w skład majątku wspólnego.



Surogacja następuje z mocy samego prawa. Nie jest w tym zakresie wymagane żadne oświadczenie stron, co więcej, może się zdarzyć, iż oświadczenie złożone przez strony czynności nie wywołają pożądanych przez nie skutków. Fakt zawarcia w akcie notarialnym sprzedaży nieruchomości klauzuli, iż środki na zakup nieruchomości pochodzą z majątku osobistego małżonka nie pociąga za sobą skutku w postaci zaliczenia nabytej nieruchomości również do majątku osobistego, jeżeli faktycznie środki pochodziły z majątku wspólnego.

Również wpis w księdze wieczystej, dokonany na podstawie postanowień zawartych w akcie notarialnym, stanowiący, że nieruchomość wchodzi w skład majątku wspólnego lub nieruchomość wchodzi w skład majątku osobistego stanowi tylko domniemanie i może zostać wzruszony. Może to nastąpić, czy to w postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem rzeczy, czy chociażby w postępowaniu o podział majątku wspólnego małżonków (por. post. SN z 30 stycznia 2009 roku II CSK 450/08 teza 2. W sprawie o podział majątku wspólnego (...) sąd może ustalić, iż nieruchomość figurująca w księdze wieczystej jako własność jednego z byłych małżonków, stanowiąca jego majątek osobisty, wchodzi w skład majątku wspólnego.). Stąd też w trakcie postępowania o podział majątku wspólnego może okazać się, iż nie wszystkie przedmioty, które wydawałoby się, że są objęte wspólnością faktycznie będą podlegały podziałowi.



Z uwagi na to, iż z surogacją mamy do czynienia niezależnie od świadomości nabywcy może dojść do sytuacji, w której jeden z małżonków faktycznie będzie samodzielnie właścicielem większości składników, które według jego przeświadczenia do niego nie należą, albo któryś z małżonków będzie przeświadczony, iż jest wyłącznym właścicielem konkretnych przedmiotów, podczas gdy faktycznie będą one wchodziły w skład majątku wspólnego, co może wyjść na jaw dopiero przy próbach jego podziału.


2/2

Szczególne trudności w zastosowaniu zasady surogacji zachodzą w przypadku nabycia przez jedno z małżonków w czasie trwania wspólności ustawowej określonego przedmiotu majątkowego częściowo ze środków uzyskanych w zamian za składniki majątku osobistego (tzw. surogacja pośrednia), a częściowo ze środków należących do majątku wspólnego.

Taka sytuacja może pociągnąć za sobą pewne komplikacje na gruncie konkretnego stanu faktycznego. Nie istnieje bowiem jednoznaczna odpowiedź, do której masy majątkowej zaliczyć nabyty przedmiot. Sąd Najwyższy wypowiedział się, iż w takiej sytuacji, jeśli nic innego nie wynika z treści czynności prawnej przedmiot wchodzi w skład majątku wspólnego (uchwała SN z 13 listopada 1962 roku sygn. akt: III CO 2/62, LexPolonica nr 315892 OSNCP 1963, nr 10, poz. 217). Stanowisko to zostało jednak poddane krytyce.


W doktrynie istnieje pogląd, iż przedmiot taki wchodzi w skład tej masy majątkowej, z której pokryto większą część wydatków na jej nabycie. Ponadto kolejny pogląd głosi, iż w takim przypadku przedmiot należy zaliczyć zarówno do majątku osobistego jak i wspólnego, proporcjonalnie do wartości środków użytych z każdego z tych majątków na jego zakup. I tak w przypadku gdy połowa środków na zakup nieruchomości pochodzi z majątku wspólnego, a połowa z majątku osobistego (np. środki ze sprzedaży lokalu mieszkalnego nabytego przed ślubem) nabywana nieruchomość miałaby wejść, według ostatniej propozycji podziału, w połowie do majątku wspólnego, a w połowie do majątku osobistego małżonka.

Działanie surogacji może zostać zmodyfikowane wolą małżonka, do którego majątku osobistego przedmiot miałby wejść. Może on postanowić, że przedmiot czynności prawnej wejdzie nie do jego majątku osobistego lecz do majątku wspólnego. Wola uchylenia surogacji jednak musi być wyrażona w tej samej czynności prawnej, przez którą nastąpiło nabycie. Małżonkowie mogą także w drodze umów dokonywać przesunięć majątkowych pomiędzy majątkiem osobistym jednego małżonka, majątkiem wspólnym oraz majątkiem osobistym drugiego małżonka już po dokonaniu czynności nabycia (oczywiście wymaga to zgodnej woli małżonków).



Surogacja może nie mieć większego znaczenia praktycznego podczas nabycia przedmiotów majątkowych o niewielkiej wartości. Natomiast jeśli mamy do czynienia z nieruchomością w szczególności, gdy małżonkowie nabywają nieruchomość częściowo finansując jej zakup środkami pochodzącymi z kredytu, a częściowo środkami pochodzącymi ze sprzedaży nieruchomości kupionych przed ślubem, lub po prostu ze środków pochodzących z nieruchomości zakupionych przed zawarciem związku małżeńskiego.

Podobnie wierzyciel jednego z małżonków, może żyć w przeświadczeniu że majątek osobisty dłużnika bądź jego małżonków jest większy lub mniejszy niż wygląda to w rzeczywistości. Czasem warto przyjrzeć się, z jakich środków zostały kupione poszczególne składniki majątkowe czy to dłużnika, czy przed dokonaniem podziału majątku wspólnego małżonków.

jakubek12 - 2012-02-27, 16:13

Przepisy prawa polskiego co do zasady nakazują obciążenie długami te osoby, które je spowodowały. Od tej ogólnej zasady istnieje jednak kilka wyjątków, kiedy to z mocy prawa inne osoby również mogą być pociągnięte do odpowiedzialności cywilnej. Jedną z kategorii takich osób jest małżonek dłużnika. Istnieją jednak możliwości zabezpieczenia się przed takim zagrożeniem.

Odpowiedzialność za zobowiązania współmałżonka, w szczególności, jeżeli chodzi o zakres tej odpowiedzialności, uzależniona jest od wielu czynników, m.in. od panującego między małżonkami ustroju majątkowego, źródła zobowiązania, czy nawet daty powstania zobowiązania.

W pierwszej kolejności za godne omówienia uznać należy zasady dotyczące majątków osób pozostających w związku z małżeńskim.

Wspólność ustawowa

Z chwilą zawarcia małżeństwa, między małżonkami powstaje tzw. ustawowa wspólność majątkowa, która-co do zasady-obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania zarówno przez oboje z małżonków, jak i przez jednego z nich. Pozostałe składniki majątkowe są traktowane jako elementy majątków osobistych każdego z małżonków.

Należy jednak mieć na uwadze, że i od tej opisanej wyżej zasady istnieją wyjątki, np. przedmioty nabyte w czasie małżeństwa w drodze spadku (lub darowizny) stanowią majątek osobisty spadkobiercy (obdarowanego), chyba że spadkodawca (darczyńca) inaczej postanowił

Ustroje umowne

Polskie prawo dopuszcza jednak możliwość modyfikowania ustroju majątkowego panującego między małżonkami. Można tego dokonać poprzez zawarcie przez współmałżonków małżeńskiej umowy majątkowej (tzw. intercyzy), nawet jeszcze przed zawarciem małżeństwa. Umowa taka dla swej ważności musi być zawarta w formie aktu notarialnego (maksymalna wysokość taksy notarialnej 400 zł netto). Podlega ona także podatkowi od czynności cywilnoprawnej (stawka podatku 38 zł).

W drodze intercyzy można:

-ograniczyć lub rozszerzyć wspólność ustawową,

-ustanowić rozdzielność majątkową,

-ustanowić rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków.

Ustrój przymusowy

Istnieje również możliwość powstania rozdzielności majątkowej nie w drodze umowy miedzy małżonkami, ale wskutek bądź to orzeczenia sądu bądź jakiegoś zdarzenia prawnego.

Sądowe zniesienie małżeńskiej wspólności majątkowej może nastąpić z ważnych powodów (dopuszczalne jest orzeczenie zniesienia z datą wsteczną, tj. wcześniejszą niż data prawomocności orzeczenia). Taka możliwość zwykle wykorzystywana w sytuacjach zagrożenia odpowiedzialnością za publicznoprawne długi współmałżonka, z którym nie ma się kontaktu.

Zniesienie wspólności następuje również, np. w przypadku ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków, a także w przypadku orzeczenia przez sąd separacji.

Ponadto, należy rozróżnić tzw. należności publicznoprawne (podatki, składki ZUS, cła, itp.) od innych należności. Do tych pierwszych znajdują zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej, natomiast do drugich- ogólne zasady określone w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

Należności publicznoprawne

Zgodnie z art. 26 Ordynacji podatkowej, za podatki całym swoim majątkiem odpowiada podatnik. Jeżeli podatnik pozostaje w związku małżeńskim, to odpowiedzialność obejmuje zarówno jego majątek osobisty, jak i majątek wspólny podatnika i jego małżonka (art. 29 § 1 Ordynacji podatkowej). Zatem, bezwzględnej ochronie zawsze podlega osobisty majątek współmałżonka podatnika.

Sposobem na uniknięcie zagrożenia dla majątku wspólnego jest takie ukształtowanie ustroju majątkowego między małżonkami, żeby odpowiedzialność podatkowa nie obejmowała składników tego majątku. Należy jednak pamiętać, że np. umowne wyłączenie ustania wspólności majątkowej nie chroni przed zobowiązaniami podatkowymi powstałymi przed datą zawarcia umowy.

Należności prywatne

Nieco odmienne zasady obowiązują długi nie mające charakteru publicznoprawnego. W takim przypadku, ewentualna odpowiedzialność majątkowa małżonka dłużnika jest uzależniona od spełnienia pewnych warunków.

Przyjmując, że między małżonkami istnieje wspólność majątkowa, wskazać należy, że jeżeli oboje małżonkowie zaciągnęli zobowiązanie (np. oboje byli pożyczkobiorcami), to wierzyciel może domagać się zaspokojenia zarówno z ich majątku wspólnego, jak i z majątku osobistego każdego z małżonków.

Jeżeli jednak czynność będąca źródłem długu została dokonana tylko przez jednego z małżonków, ale za zgodą drugiego z nich, wierzyciel może dochodzić swoich praw nie tylko z majątku osobistego z małżonka dokonującego czynności, lecz także z majątku wspólnego obojga małżonków.

Natomiast, jeżeli czynność została dokonana przez jednego ze współmałżonków, bez zgody drugiego z nich, to wierzyciel może windykować jedynie z majątku osobistego dłużnika, z wynagrodzenia za pracę lub z dochodów uzyskanych z innej działalności zarobkowej, a jeżeli wierzytelność powstała w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, także z przedmiotów wchodzących w skład przedsiębiorstwa (nawet jeżeli stanowią one majątek wspólny małżonków). Takie rozwiązanie ma służyć ochronie prywatnego (tj. nie służącego prowadzeniu działalności gospodarczej) majątku, który w większości przypadków jest przeznaczony do codziennej egzystencji rodziny (w tym małżonka) przedsiębiorcy.

Należy zaznaczyć, że powyżej opisane zasady odpowiedzialności dotyczą należności powstałych począwszy od dnia 20 stycznia 2005 r., kiedy to znowelizowano odpowiednie przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Przed tą datą obowiązywały inne reguły odpowiedzialności za długi małżonka. W szczególności majątek wspólny nie podlegał ochronie przed roszczeniami wierzycieli, chyba że czynność będąca źródłem zobowiązania została zawarta z przekroczeniem uprawnień do zarządzania majątkiem wspólnym.



Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group